شب اوّل يا شب يازدهم را داشته باشد ، و همين كه قصد كند از اذان صبح روز اوّل تا غروب روز دهم بماند ، بايد نماز را تمام بخواند و همچنين اگر مثلًا قصدش اين باشد كه از ظهر روز اوّل تا ظهر روز يازدهم بماند بايد تمام بخواند و احتياط مستحب آن است كه در اين صورت نماز را هم شكسته و هم تمام بخواند . مسئله 1390 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلّى بماند ، در صورتى بايد نماز را تمام بخواند كه بخواهد تمام ده روز را در يك جا بماند پس اگر بخواهد مثلًا ده روز در نجف و كوفه يا در تهران و كرج بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1391 - مسافرى كه مىخواهد ده روز در محلّى بماند ، بايد از اوّل قصد ماندن ده روز در آن محلّ يا توابع آن مانند باغها وبستانهاى متّصل را داشته باشد و اگر از اوّل قصد بيرون رفتن از آن محلّ و توابع آن را داشته باشد هر چند به حدّ ترخّص نرسد بايد شكسته بخواند . مسئله 1392 - مسافرى كه تصميم قطعى ندارد ده روز در محلّى بماند مثلًا قصدش اين است كه اگر رفيقش بيايد ، يا منزل خوبى پيدا كند ده روز بماند ، بايد نماز را شكسته بخواند . مسئله 1393 - كسى كه تصميم دارد ، ده روز در محلّى بماند ، اگر چه احتمال بدهد كه براى ماندن او مانعى برسد در صورتى كه آن احتمال ضعيف بوده پيش نوع مردم مورد اعتنا نباشد بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1394 - اگر مسافر بداند كه مثلًا ده روز يا بيشتر به آخر ماه مانده و قصد كند كه تا آخر ماه در جايى بماند ، بايد نماز را تمام بخواند . ولى اگر نداند تا آخر ماه چقدر مانده و قصد كند كه تا آخر ماه بماند و بعد از قصد نيز علم پيدا نكند كه تا آخر ماه ده روز است بايد نماز را شكسته بخواند ، اگر چه از موقعى كه قصد كرده تا آخر ماه ده روز يا بيشتر باشد . مسئله 1395 - اگر مسافر قصد كند ده روز در محلّى بماند ، چنانچه پيش از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود ، يا مردّد شود كه در آنجا بماند يا به جاى ديگر برود ، بايد نماز را شكسته بخواند و اگر بعد از خواندن يك نماز چهار ركعتى از ماندن منصرف شود ، يا مردّد شود ، تا وقتى در آنجا هست بايد نماز را تمام بخواند . مسئله 1396 - مسافرى كه قصد كرده ده روز در محلّى بماند ، اگر روزه بگيرد و بعد از ظهر از ماندن در آنجا منصرف شود ، چنانچه يك نماز چهار ركعتى خوانده باشد ، روزه‌اش